پی بگیرید

چند وقته افتاده‌ام دنبال رویاهای رها شده‌ام. نمی‌دانم از اثرات گذار از جوانی به میان‌سالی است یا نه ولی هر چه که هست زندگیم را رنگی و پر شور کرده. بعد از ده سال ساز گرفته‌ام دستم، مشغول پروژه‌های علمی قدیمی و جدید مستقل خودم شده‌ام و قراره باز بنشینم سر زبان‌آموزی.

یک انگیزه‌اش هم شاید از این بیایید که محدود بودن زمان و شتاب مرگ به سویت را جدی‌تر حس می‌کنی. خلاصه که دنیا دو روزه و تمام می‌شود زود. چرا نروم دنبال رویاهای قدیمی؟

برای شرکت در گفتگو وارد حساب خود شوید
پرسادون

با دوستان خود گفتگو کنید و دوستان تازه پیدا کنید. عکس، ویدیو، و نوشته‌های خود را به اشتراک بگذارید. پرسادون یکی از سرورهای شبکهٔ اجتماعی بزرگ ماستدون است و می‌خواهد محیطی ایمن و پایدار برای کاربران فارسی‌زبان باشد. تا وقتی که به سیاست‌های کاربری و شرایط استفادهٔ پرسادون احترام می‌گذارید، از بودن کنار شما در پرسادون خوشحال خواهیم شد.

بیشتر بدانید