امشب ناپرهیزی کردم. با اون وضع کار بدون قهوه که رسیدم خونه، در ساعت ۷ شب یک فنجان قهوه زدم که خب گناه داشتم.

بعدش هم نصف بیشتر یک پاکت چیپس رو زدم به بدن و از روغنش شکمم پر شده. الان خانومم اومده و پیشنهاد یه هیجان‌انگیز کرده و خودش هم داره درستش می‌کنه. من این وسط شرمنده و پشیمانم!

تقریباً هر کسی که این چند وقت اخیر پیگیرم شده بود و تعداد بوق‌هاش بالای صفر بود رو پی گرفتم. فکر کنم از این به بعد جریان بوق‌هایی که برام میاد یه جونی بگیره 😀

اولش فقط گفتن لپتاپ‌هاتون رو هر روز ببرید خونه و فرم تقاضای VPN (برای وصل شدن به سیستم‌های داخلی شرکت از خونه) رو پرکنید.

بعدش غذاخوری‌مون رو بستن و فقط تو فروشگاه‌شون ساندویچ نایلون‌پیچ بهمون دادن.

بعدش گروهمون (و گروه‌های دیگه) رو دو قسمت کردن که هر قسمت نصف هفته رو بیاد و نصف دیگهٔ هفته رو از خونه کار کنه.

امروز هم که ماشین قهوه‌ها رو خاموش کردن.

خلاصه هر کاری می‌کنن که ما نخوایم بریم سر ، ولی مجبورمون کنن که بریم 😐

بهمون گفتن که ما همچنان باید بریم سر ، حتی با این که چندین مورد کورونا بین کارمندهای شرکتمون شناسایی شده. یه کم ترسناک داره می‌شه برام.

امروز واقعاً زورم اومد. بعد از ۱۰ روز (مرخصی و دورکاری) رفتم شرکت و دیدم که همهٔ ماشین‌های قهوه رو خاموش کردن. دلیل: همونی که همه می‌گن.

بچه‌ها سال نوتون مبارک :flow: 🌷
امیدوارم امسال هم همه بتونیم از بلایای طبیعی و غیرطبیعی جون سالم به در ببریم و تا ۱۴۰۰ خودمون رو برسونیم 😆😁

امروز داشتم به پروژهٔ آواهای مشترک نگاه می‌کردم. دیدم که ما تو هنوز خیلی عقبیم، از دو جنبه:

- تا الان حدود ۲۷۰ ساعت صدای فارسی به پروژه اهدا کردیم، در حالی که ۱۰ هزار ساعت نیازه. البته حتی انگلیسی هم به ده هزار نرسیده، ولی ما تو فارسی خیلی عقب‌تریم.
- تو بین کاربرهایی که بیشترین صداهای فارسی رو اهدا کردن، من هیچ کاربر خانمی نمی‌بینم. اگه خانم‌ها مشارکت نکنن، نرم‌افزاری که در آینده درمیاد برای تشخیص صدای خانم‌ها کمتر دقیق خواهد بود.

voice.mozilla.org/fa

مسعود :verified: بازبوقید

چیزی که در توییتر به عنوان خط‌زمانی می‌بینیم، نه تنها ربطی به ترتیب زمانی انتشار مطالب نداره، بلکه حتی ربطی نداره به کسانی که دنبال‌شان می‌کنیم.

نمونه‌اش این توییت است که نه تنها نویسنده‌اش را دنبال نمی‌کنم، بلکه کسی از کسانی که دنبال‌شان می‌کنم آن را نپسندیده یا بازتوییت نکرده.

‏چیزی که در توییتر و فیس‌بوک و سایر شبکه‌های اجتماعی انحصاری/تجاری می‌بینیم، خط‌زمانی مهندسی شده‌ای است که ما را در برنامه سرگرم کند؛ تا بیشتر بمانیم و بیشتر تعامل کنیم و خوراک برای «خط‌زمانی» دیگران تولید کنیم تا شبکه اجتماعی بتواند تبلیغات بیشتری نشان دهد و پول در بیاورد.

‏در شبکه‌های اجتماعی آزاد، نامتمرکز و خودگردان مانند ‎#ماستودون، خبری از این کارهای کثیف نیست. خط‌زمانی واقعا خط‌زمانی تعاملات کسانی است که دنبال‌شان می‌کنید. اگر کسی چیزی ننویسد یا بازنشر نکند، واقعا چیز جدیدی نمی‌بینید. چون قرار نیست معتاد آن شوید.

خبر تازه این که زنده و تصادف‌نکرده رسیدم خونه 😌

نمایش رشته

برای اولین بار، امتحانی، با ماشین (کرایه‌ای) رفتم سر کار. زودتر رسیدم بله، ولی استرس توی اتوبان اصلاً دلپذیر نبود راستش! مسیرم هم خیلی کمکی نمی‌کرد چون باید تو سه تا اتوبان مختلف می‌رفتم تا می‌رسیدم شرکت. شاید چند بار که برم و مسیر برام عادی بشه بهتر بشم. تا حالا که ولی دوستش نداشتم.

مسعود :verified: بازبوقید

به ویران‌شهرِ استارتاپی خوش آمدید!
meidaan.com/?p=67530

کاپشن زمستون‌ام رو فکر کنم هفت یا هشت ساله که دارم می‌پوشم. آستر داخلی‌اش به طور نامنظمی رنگش رفته که حالا اون خیلی مهم نیست، ولی چند وقته که از بیرون هم کمی آویزون و بی‌حال به نظر می‌رسه. تازگی‌ها هم لبه‌های کنار زیپش نخ پس می‌دن. چسب‌هایی که روی زیپ داره هم از بس روشون کُرک جمع شده یا بافتشون کم‌جون شده که دیگه درست بسته نمی‌شن 🙄

کاپشن خیلی خیلی خوبی بود و هنوز هم دوستش دارم، ولی فکر کنم به زمستون سال دیگه نرسه.

مسعود :verified: بازبوقید
مسعود :verified: بازبوقید

‏برنامه‌ی پنجم اسفند باشگاه فیزیک تهران، سخنرانی سیما قاسمی با عنوان «ترویج علم یا ترویج دانش؟» است. دانشکده فیزیک دانشگاه تهران، ساعت پنج عصر. اگر تهران بودم حتما برنامه را می‌رفتم.

همین الان نتیجه‌اش رو با ایمیل بهم فرستادن. بعد از مدت‌ها یک امتحان دادم که همون بار اول قبول شدم، نه بار سوم یا پنجم! 😄 🙈

امتحان ISTQB CTFL بود. به تست نرم‌افزار مربوطه.

آخرین ظریف‌کاری‌های طعمش با نمک و آب‌لیمو و روغن زیتون 😀

صداش دلپذیر نیست، ولی حاصلش چرا. غذاساز، و حمص 😋

مسعود :verified: بازبوقید

یک سیاره‌ی اَبَر-زمین در نزدیک‌ترین ستاره‌ی تنها به خورشید
staryab.com/?p=5024

البته تا نخودها برای حمص امشب خیس نخوردن، بیکار که نمی‌شه نشست. پنکیک داریم 😆 😋

نمایش
پرسادون

با دوستان خود گفتگو کنید و دوستان تازه پیدا کنید. عکس، ویدیو، و نوشته‌های خود را به اشتراک بگذارید. پرسادون یکی از سرورهای شبکهٔ اجتماعی بزرگ ماستودون است و می‌خواهد محیطی ایمن و پایدار برای کاربران فارسی‌زبان باشد. تا وقتی که به سیاست‌های کاربری و شرایط خدمات پرسادون احترام می‌گذارید، از بودن کنار شما در پرسادون خوشحال خواهیم شد.

راهنمای کاربری ماستودون در ویکی‌کتاب

دربارهٔ پرسادون