مسعود :verified: بازبوقید

@shogath
البته من در زندگی اصفهانی زیادی نمی‌شناسم، ولی همین رو تو شهرهای دیگه هم دیدم.

قهرمان این رشته از المپیک البته آلمانی‌ها هستن که کل زندگی‌شون بر پایهٔ حساب و کتاب ساخته شده؛ یه جوری برای یه قرون دو زارشون برنامه‌ریزی می‌کنن که آدم فکر می‌کنه اگه این کار رو نکنن از گشنگی می‌میرن.

@yeenghelabi
من از لحن نوشتهٔ قبلی‌ات این جوری فهمیدم که فکر می‌کنی که خودبه‌خود اتفاق می‌افته و نیازی نیست ما کاری براش بکنیم. در حالی که من فکر نمی‌کنم اصلاً آسون باشه. اگه آسون بود تا الان اتفاق افتاده بود.

یک نوشتهٔ عالی دیگه از پوریا ناظمی @pourianazemi

مرز شکننده میان داستان و کالا: پیشنهادهایی برای روزنامه‌نگاران علم

بخشی از نوشته:
«در روزنامه‌نگاری قرار نیست ما همان محتوایی که مخاطب همیشه می‌خواهد را به همان شکلی که او می‌خواهد به بدهیم. ما محتوایی را تولید می کنیم که به قول معروف «داستان خوبی است که اهمیت دارد.» حتی اگر مخاطب ما در آن لحظه حواسش به اهمیت آن نباشد.»

pourianazemi.com/2019/09/18/co

مسعود :verified: بازبوقید

@shogath
منظورت رو نفهمیدم. زندگی در لحظه خب لذت داره، حتماً هم نباید اصفهانی باشی تا لذت ببری! به نظر من کلاً زندگی لذت‌بخشه. ارتباط با آدم‌ها و تلاش برای پیش‌برد کارها و دیدن نتیجه‌هاشون لذت‌بخشه. چیزی که لذت زندگی رو خراب می‌کنه، دقیقاً زندگی *نکردن* در لحظه است؛ یعنی داشتن غصهٔ دائمی گذشته و نگرانی آینده.

@yeenghelabi
این خوشبینی‌ای که نسبت به آینده داری به نظر من با ارزشه، ولی کی گفته که همچین چیزی اتفاق می‌افته؟ کی قراره این کار رو انجام بده؟ کی تضمین کرده چنین اتفاقی حتماً می‌افته؟ چرا بعد از این همه سال پس اتفاق نیفتاده؟

(پاسخ من: اگر خود ما برای این کار تلاش نکنیم، هیچ کسی این کار رو نمی‌کنه، و هیچ وقت هم چنین اتفاقی نمی‌افته.)

@yeenghelabi
برای من شخصاً تأثیرگذاری مقاله مهم‌تر از انتشار اسم خودمه، هر چند که شناخته‌شدن خودم هم در طول زمان به حرف‌ها و نظرهام اعتبار بیشتری می‌ده و همون تأثیرگذاری رو بیشتر می‌کنه. ولی شاید برای کسی اسم مهم‌تر باشه. اون رو فقط نوشتم که کسی فکر نکنه قراره من نتیجهٔ زحمت‌هاش رو به نام خودم بزنم.

@yeenghelabi
نمی‌خوام نسخه‌ای که هنوز نهایی نیست و ممکنه توش اشکال و اشتباه داشته باشه پخش بشه، مثلاً یکی سرخود پیداش کنه و برای رونق سایت خودش زودتر از بقیه منتشرش کنه.

به کسانی هم که می‌دم مقاله رو بخونن اعتماد دارم؛ به هر غریبه‌ای مقاله رو نمی‌دم خب. در ضمن، بخش‌های کوتاهی از مقاله رو قبلاً با عکس منتشر کردم و اثبات این که من نویسندهٔ مقاله بودم اصلاً سخت نیست (هر چند که هیچ اصرار و تأکیدی برای اثباتش هم ندارم!).

@alireza
آزاده ولی کپی‌لفت نیست! نرم‌افزاری رو که با مجوز آپاچی منتشر کنی، یکی دیگه می‌تونه برداره و یه تغییر کوچیک توش بده و با یه مجوز کاملاً انحصاری پخشش کنه. این بود آرمان‌های امام راحل؟

مسعود :verified: بازبوقید

Self-care is not selfish. You cannot serve from an empty vessel. - Eleanor Brownn

@alireza
با شناختی که ازت دارم، این حرفت برام خیلی عجیبه. چرا بهتره؟ مگه همهٔ نرم‌افزارهای دنیا نباید مجوزشون GPL باشه که همه بتونن به همدیگه کمک کنن؟

یه یادآوری بکنم که مقاله دربارهٔ چیه: من چند ماه پیش مقاله‌ای در سایت میدان منتشر کردم به نام «سوءتفاهمی به نام نرم‌افزار». اون‌جا از بحث توسعهٔ صنعتی ایران شروع کردم، و در ادامه‌اش پایه‌های مفهوم «آزادی» در موضوع نرم‌افزار رو به زبون ساده توضیح دادم.

این مقالهٔ دوممه، اسمش احتمالاً خواهد بود «چرا و چگونه پیام‌رسان بومی چارهٔ کار است؟» و توش یه پیشنهاد مهم دربارهٔ پیام‌رسان‌ها ارائه می‌دم (دربارهٔ واتس‌اپ و تلگرام و سروش و...) که هم برای دولت و هم برای کاربرهای عادی باید جالب باشه.

مسعود :verified: بازبوقید

منظورم از «همکاری» رو دقیق‌تر بگم: شما بنویسید و من استفاده کنم 😁
(البته بدیهیه که اسم شما میره پای مقاله‌ای که شما نوشتید)

مسعود :verified: بازبوقید

Take a break before you need it. It will make it easier to prevent burnout.

مقاله‌ام هم در اون حدی آماده است که بتونم به کسی بدم که بخونه و نظر بده. اگر برای این کار هم پایه‌اید لطفاً بهم بگید تا مقاله رو خصوصی براتون بفرستم.

برای انتشار نهایی مقاله‌ام دربارهٔ های بومی (و غیربومی) نیاز به مقاله یا مقاله‌هایی دارم که دو تا پروتکل پیام‌رسانی غیرمتمرکز و رو به معرفی کرده باشه که من بتونم از توی مقاله‌ام بهشون ارجاع بدم. مقاله‌ای در این حد که یک مرور کلی بر کل اکوسیستم این پروتکل‌ها داشته باشه و چند تا از نرم‌افزارهای سمت سرور و سمت کاربرشون (اپ‌هاشون در واقع) رو معرفی کنه، با عکس و لینک و داستان.

چنین نوشته‌هایی رو به فارسی می‌شناسید؟ اگر نمی‌شناسید، حاضرید در نوشتنش با من همکاری کنید؟

نمایش
پرسادون

با دوستان خود گفتگو کنید و دوستان تازه پیدا کنید. عکس، ویدیو، و نوشته‌های خود را به اشتراک بگذارید. پرسادون یکی از سرورهای شبکهٔ اجتماعی بزرگ ماستدون است و می‌خواهد محیطی ایمن و پایدار برای کاربران فارسی‌زبان باشد. تا وقتی که به سیاست‌های کاربری و شرایط استفادهٔ پرسادون احترام می‌گذارید، از بودن کنار شما در پرسادون خوشحال خواهیم شد.

راهنمای کاربری ماستدون

دربارهٔ پرسادون