مشکل اینجاست که من دوست دارم حرف‌های احمقانه بزنم ولی اجتماع منو به‌خاطرش مسخره می‌کنه. دتس وای آی دنت لایک اجتماع. و گاهی حتی دوست دارم این حرفهای سطحی‌م جدی گرفته بشه. ولی بعد فک میکنم می‌بینم که حرفهام فرقی با حرف‌های احمقانه‌ی بقیه نمی‌کنه.
درواقع خیلی سخته انتظار داشته باشی بقیه بگن وای تو حرف‌های احمقانه‌ی جالبی می‌زنی. در ذیل مجموعه‌ی چرا باید ساکت بمونم.

پی بگیرید

@hnrzi
نمی‌دونم دقیقاً دربارهٔ چی (چه حرفایی و چه واکنش‌هایی) حرف می‌زنی، ولی بذار احساس خودمو بهت بگم: چیزایی که می‌نویسی دست‌کم برای من که بیشتر وقت‌ها خیلی جالبن‌. مثلاً این که گاهی با یه شور عجیبی از ریاضی حرف می‌زنی که من هیچ جای دیگه‌ای ندیده بودم...

@masoud آاااا، خیلی خیلی خوشحال شدم :))** (۱)
[به ریاضی خیال‌پردازی می‌کنم. ازش لذت می‌برم حتی اگه ابسترکشنش چرخیدن دور خودم باشه. یا اینکه کارای آدمای قبلی رو بازکشف کنم.]
(۱) هرچند یهو حس‌کردم ایمانم ضعیفه که اینطوری از تعریف خوشحال شدم =))

@hnrzi
ایمانت ضعیف نیست، بلکه مثل ما آدمی :)
آدما همیشه نیاز به تأیید دارن. حتی اگه فکر کنن نیاز به تأیید ندارن هم دوست دارن این نیازنداشتنشون جلوی اطرافیانشون دیده بشه و به رسمیت شناخته بشه، یعنی یه جورایی تأیید بشه P:

برای شرکت در گفتگو وارد حساب خود شوید
پرسادون

با دوستان خود گفتگو کنید و دوستان تازه پیدا کنید. عکس، ویدیو، و نوشته‌های خود را به اشتراک بگذارید. پرسادون یکی از سرورهای شبکهٔ اجتماعی بزرگ ماستدون است و می‌خواهد محیطی ایمن و پایدار برای کاربران فارسی‌زبان باشد. تا وقتی که به سیاست‌های کاربری و شرایط استفادهٔ پرسادون احترام می‌گذارید، از بودن کنار شما در پرسادون خوشحال خواهیم شد.

راهنمای کاربری ماستدون

دربارهٔ پرسادون